Strefy zagrozenia wybuchem dla stacji gazowych

Dyrektywa ATEX w własnym systemie prawnym została wprowadzona 28 lipca 2003 roku. Uzyskuje się do produktów danych do akcji w przestrzeniach, które zagrożone są wybuchem. Przedmiotowe produkty muszą spełniać rygorystyczne wymagania odnoszące się nie jedynie do bezpieczeństwa lecz zarówno do ochrony zdrowia. Dyrektywa ATEX zawiera procedury oceny zgodności.

W kwestię przepisów omawianego aktu normatywnego poziom zabezpieczeń, a też połączone spośród tym jakieś procedury oceny w głównej mierze uwarunkowane są z stanu zagrożenia środowiska, w którym dane narzędzie będzie działało. Dyrektywa ATEX określa rygorystyczne wymagania które musi robić określony produkt, żeby mógł być wykorzystywany w okolicach zagrożonych wybuchem. Jednak o które strefy chodzi? Przede każdym mowa tu o kopalniach węgla kamiennego, gdzie jest niezmiernie wielkie ryzyko wybuchem metanu czy pyłu węglowego.

Dyrektywa ATEX posiada szczegółowy podział urządzeń na jakości. Stanowi ich dwie. W liczby grupie wybierają się urządzenia, które dostosowuje się w podziemiach kopalni a na powierzchniach, które mogą istnieć zagrożone wybuchem metanu. Druga część kojarzy się do urządzeń, które zwraca się w nieznanych miejscach, a które mogą istnieć zagrożone atmosferą wybuchową.

Niniejsza dyrektywa wyznacza zasadnicze wymagania ogólne dla ludziach urządzeń postępujących w okolicach zagrożonych wybuchem metanu/pyłu węglowego. Natomiast bardziej powszechne wymagania można z możliwością znaleźć w częściach zharmonizowanych.

Należy pamiętać, że urządzenia przyjęte do czynności w dziedzinach zagrożonych wybuchem winnym być oznakowane znakiem CE. Za znakiem należy podać numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej, jaki powinien być spory, widoczny, stały i łatwy.

Jednostka notyfikująca bada cały system ochrony lub samo dania w projektu zapewnienia zgodności z prawymi wzorami i wymaganiami dyrektywy. Należy jednocześnie pamiętać, że z dnia 20 kwietnia 2016 r. obecną dyrektywę zastąpi nowa zasada ATEX 2014/34/UE.